Het begrip transitie

Een aantal jaren (rond 1990) was ik ambtenaar bij de provincie Noord-Holland in Haarlem. Daar maakte ik als notuliste en beleidsondersteunend ambtenaar jeugdzorg de transitie mee van jeugdinstellingen om toe te werken naar preventie. Er zou een ‘voordeur’ komen met als doel dat hulpvragen snel op de goede plek terecht zouden komen. Het leek een topidee, ook al was het duidelijk dat de grote intramurale instellingen hun budget niet zomaar zouden afgeven.

Het is pijnlijk om, terugkijkend naar deze onhandige processen waar ik getuige van was, te zien hoe onze aandacht daarmee langdurig werd afgeleid van echte transitie.

Doordat grote organisaties het over transitie hadden waar reorganisatie werd bedoeld schepte men verwarring over de werkelijke betekenis van transitie. Dat gaat meer in de richting van het vernieuwen van systemen.

Naast het vernieuwen gaat werkelijke transitie altijd bewustwording, en bewustwording wordt bij die processen meestal niet benoemd. Daarbij ging het ook nog eens om organisaties die de zorg hadden voor kinderen. En juist kinderen staan nog dicht bij hun ware natuur (groei en bewustwording).

Qua bewustwording zouden kinderen ruimte moeten krijgen en/of bescherming om zich in alle eigenheid te ontwikkelen. Juist omdat kinderen nog dicht bij hun ware natuur staan.

En als je het over ware natuur hebt, dan maakt bewustwording en daar de basis voor leggen daar ook deel van uit. Het gaf me een diep gevoel van afschuw, toen ik jaren later op een andere manier betrokken was bij transitie en de verdraaiing van die periode ging doorzien.

Het is onvermijdelijk dat we deze corruptie van grootschalige structuren onder ogen moeten zien. Hoe zou het zijn als de afleiding wegvalt? Hoe zou het na de eerste schok zijn als je je kracht voor jezelf leert behouden in plaats van het weg te geven aan oneigenlijke zaken? Dan komt er een enorme kracht en creativiteit vrij.

Als onze levenskracht vrij kan stromen zullen welvaartsziekten afnemen, omdat we dan beter voelen wat bij ons past. De balans gaat meer hersteld worden. De grote organisaties zien hun winsten dalen en de prioriteiten zullen verschuiven.

De gevestigde orde heeft geen baat bij bewustwording en is dus ook niet bezig met werkelijke transitie (gebaseerd op menselijke waarden en natuurlijke ontwikkeling). Een werkelijke transitie gaat over soevereine mensen die in staat zijn om natuurlijke fundamenten te leggen.