Passende omgeving

Ben je je bewust van de enorme verschuivingen die gaande zijn en zie je als het ware de contouren van de nieuwe wereld al, dan wil dat nog niet altijd zeggen dat je leven op rolletjes loopt.

Er wordt in het algemeen veel nadruk gelegd op keuzes maken en de maakbaarheid van je eigen leven. Of misschien ben je juist iemand die doorziet dat dit niet altijd werkt en juist ruimte wil geven om het nieuwe ‘te laten ontstaan’.

Gezien de enorme verschuivingen merk je waarschijnlijk ook dat de aandacht voor persoonlijke doelen op de achtergrond raakt en dat de nadruk verlegd wordt richting collectieve ideeën (een samenleving opnieuw opbouwen, initiatieven die gaan over verbinding of herstel).

Dat wil niet zeggen dat je niet voor jezelf zou mogen kiezen, of dat je ‘moet boeten’ omdat je verkeerde keuzes zou hebben gemaakt in het verleden.

Het zegt veel meer over de overgang van het oude naar het nieuwe en de schaal van de veranderingen.

Je mag er op vertrouwen dat de puzzelstukjes op hun plek gaan vallen en dat je doelen gaan samenvallen, zelfs als je het gevoel hebt dat je ideeën niet landen of niet worden opgemerkt.

Voor pioniers is juist die omgeving lange tijd niet passend. Het is vergelijkbaar met de werking van eb en vloed, waarbij je weet dat er iets aan zit te komen. Of het gevoel dat je door de bomen het bos niet meer ziet.

Je zou kunnen zeggen dat het (misplaatste) vertrouwen in het oude systeem eindelijk plaats mag maken voor vertrouwen in het nieuwe wat zich nu opbouwt. Het werkelijke belichamen van het nieuwe gaat samen op met een omgeving waarin je je gehoord en gezien voelt. De pionier heeft een weg gebaand, waardoor anderen makkelijker kunnen volgen.

Tekst