In een notendop

Een simpele interpretatie van een groot onderwerp.

HET KLOPT NIET

Ik begreep niet waarom ik me niet thuis voelde. Ik wilde vooruit en met vele banen en initiatieven op wilskracht werd ik alleen maar zieker. Ik voelde me niet thuis in mijn huis en niet in mijn lichaam. Niet in mijn stad en later ook niet meer in mijn land. Ik verhuisde naar een rustig dorp en had met mijn andere manier van denken (eerst uitzoomen) moeite om aansluiting te vinden. Ik kan nu terugkijkend vaststellen dat het om een voorbereidingstijd ging. Voorzichtig laveerde ik tussen de woorden en bleef observeren. Ik ging steeds beter zien dat ons een nepwereld werd voorgehouden. Vrijheid (het ontbreken van oorlog) was al gauw een keurslijf van baan, sparen, mantelzorg en snel even op vakantie. Wat je ook deed, het voelde nooit helemaal compleet. Het schrijven hielp, en op de hei kon ik tot mezelf komen.

HOE HET KON GEBEUREN

We komen erachter dat we op alle fronten werden afgeleid, dat we voortdurend bezig worden gehouden en van de kern van ons menszijn zijn afgeraakt: De verbinding met de natuur en dat wij natuur zijn. Geen tijd! Niet nodig! Niet mogelijk!

HOE HET NIEUWE ZICH ONTVOUWT

Er ontstaat zicht op het grotere plaatje in een tijdsgewricht dat het oude bezig is met instorten. Het gaat teveel opvallen dat zelfs jonge mensen worden geconfronteerd met een burn-out en ziekte. Het voelt af en toe misselijkmakend, maar dat is gewoon mijn gevoeligheid. Ik begrijp niet dat de chaos zo lang moet duren. Het kan alleen maar betekenen dat de misleiding dieper zit dan we willen aannemen.

Toch zijn duizenden mensen op de achtergrond in alle stilte bezig met voorbereidingen om een nieuw begin te maken. Met 1 been in het oude en 1 been in het nieuwe, daar hou ik het maar bij. Ik blijf overeind omdat er een nieuwe trilling in de lucht hangt. Bij burgers, bij de nieuwe organisaties en de vele initiatieven van pioniers die diep van binnen weten hoe ze het wél willen. Het gevoel is hetzelfde als het moment in de lente dat alles op uitbarsten staat. Het nieuwe ontstaat als organisaties het menszijn weer vooropstellen. Je mag jezelf zijn en ruimte vragen voor herstel.

WAT HET NIEUWE INHOUDT

Er komt een enorme verschuiving. Het besef hiervan en dat we weten dat er grote veranderingen komen noemde men 'spiritualiteit'. Het merendeel van de mensheid liet dat lachend van zich afglijden. Maar eigenlijk vertaalt het zich beter met bewustwording. Bewust zijn van de situatie dat het leven veel meer inhoudt en dat we tot veel meer in staat zijn. Eerst komt de ontgoocheling dat we zo’n beperkt beeld hadden van die mogelijkheden. Dan is er het herstel en daarna de verdieping. Ook het begrip spiritualiteit krijgt daardoor een heel andere betekenis.

Het nieuwe gaan we zo vormgeven dat het achterliggende verhaal zich nooit meer zal herhalen. Met achtergehouden technologie kunnen we opruimen en door het wegvallen van de corruptie komt er ruimte voor het nieuwe. Eindelijk omarmen wie we ten diepste zijn. Vooruitkijken en je richten op een leven zonder zonder oorlog geeft een heel ander zicht op vrijheid. In ons hart zijn we altijd die persoon gebleven die filosofeert over het leven. De mens die zin heeft en zin geeft en niet gebukt gaat onder rouw en frustratie. We krijgen de gelegenheid om er echt iets moois van te maken.