Oma vliegtuig

Oma vliegtuig

Hallooo, ik wil even wat zeggen! Ik weet dat het een beetje vreemd is, als oma zijnde, maar als ik niks zeg, dan kan niemand het horen. Ik ging vroeger vaak op vakantie, en het mooiste vond ik dan het vliegen. Ik kon dan landen zien en bergen. En rivieren en de huizen van mensen. Ik heb gezien hoe lief mensen zijn, en hoe slim. Hoe ze oplossingen bedenken en genieten van het leven. Dat ze ook verdrietig kunnen zijn en dan toch weer opkrabbelen. Ze weten altijd weer een weg te vinden.

De laatste tijd hoef ik niet meer te reizen en ik vind wandelen en heide en zon ook al heel fijn. Maar het is nog steeds of ik uit het vliegtuig kan kijken. Ik maak me soms zorgen over ouders en kinderen, omdat er zoveel moet. Er moet helemaal niks. Je mag gewoon doen waar je zelf zin in hebt. Genieten, in de zon zitten of in het water staren bij de sloot.

Ik zal je uitleggen wat ik zie. Het is net alsof we op iets moois wachten. Er gaat veel veranderen. Dat voel je gewoon. Je weet alleen niet zo goed hoe het er uit gaat zien. Net alsof je over een tijdje met het vliegtuig gaat landen. Er zijn mensen die denken dat er overal oorlog komt, en zelfs als het daar op lijkt geloof ik daar helemaal niks van. Daar is het leven veel te mooi voor! Je gaat toch met reizen om meer te zien van de wereld? Wie wil er nou oorlog!

Mensen zijn echt heel goed in oplossingen bedenken, als er ruimte voor wordt gemaakt. Net als je lichaam hebben we een zelfherstellend systeem. Je lichaam kan heel goed beter worden als het maar rust krijgt, en zon, en frisse lucht. En fijne gesprekken. En tijd om lekker te spelen.

Zorg maar goed voor je lichaam. Als je luistert naar je buik, of naar de pijn in je spieren, dan weet je precies wanneer je moet rusten, wanneer je naar buiten wilt en wanneer er gevoelens zijn.

De aarde doet dat eigenlijk ook zo. Dan is er weer een nieuw seizoen en dan heb je weer groente en nieuw fruit aan de bomen. En een appel heeft zoveel zaden dat je een heel bos kunt aanleggen. Mensen willen ook heel graag met de aarde samenwerken. Dat zit gewoon in onze aard. Ook als we daar niet bij stilstaan. De meeste, nee alle mensen willen dat hun kinderen in vrede opgroeien. Je hebt mensen die dit allang weten, maar het is net of je dan niks mag zeggen. Deze mensen vertrouwen dat het goed komt. Dat vertrouwen is heel belangrijk. Het is eigenlijk net als ademen. Je gaat niet nadenken of je minder moet ademen, zodat de ander ook lucht krijgt.

Je kan zeggen dat het nu niet leuk meer is, of je kan alles zien als een teken van een grote verandering. Mensen zijn er moe van want het vraagt veel energie. De mensen die er niet mee bezig zijn merken dat ook.

Je hebt dan eigenlijk gewoon meer tijd nodig voor jezelf. En als je veel haast hebt, dan merk je dat je dingen vergeet of dat je niet goed kan slapen. En het vergeten zorgt dan weer dat je lichaam kan uitrusten. Zo doet de natuur dat.